وری وخته جنگه:...

هوا سرد و زمین سرد،آسمون سرد و تشی نی

و دهس شویل تاریک هیجا دل خشی نی

زمین سرده ، نه هیمه ی هه که تا تش ور کنیمو

هوا سهیه، نه نوری هه که شونه سر کنیمو

نه پن تیری من ورد ایسا که بی شو جر کنیمو

نه عشقی تا دمی لویی و پیله ی تر کنیمو

همیشه شویل تاریک سی شوپر بهاره

نه سی شوپر؛ که شوپر مسلکی امرو و کاره

واو شهری که اسبل سه و سرخش بی سوارن

سوارل سر دیارش پا وبند و ظلم بارن

و او شهری که بازارنفهمی داغ داغه

چه بونه ی بهترَ خاموشی و مرگ چراغه

و او شهری که عشقش مرده یه، زنده ی عزایه

بزن تش جون تاریکی نَ ، خاموشی گُنایه

کمون رستم و تیر گز وردا که جنگه

مث شوپر و تاریکی نشهسن ننگه، ننگه

م.نگین تاجی