تبليغاتX
شهریاران شعر ممسنی

بییلِ پیسِسَه:...

 

 

مالَ ز یر اومه  رسی، مالل شخهسه: بَه تو چه؟

 

 

 

چشمیل خشک هفشساله پکهسه به تو چه؟

 

 

 

چشمه زهلی پشت آبایی زلال به مو چه ؟

 

 

 

پر گراز و گرگ ویچو ، بی شکال بهَ تو چه؟

 

 

 

ریشه بییل پیسِسَه عمرش تمومه به تو چه ؟

 

 

 

کِرَکی شاهنومه خوندن دَ حرومه  بهَ تو چه؟

 

 

 

سر دلک کرده دلم، فصل خرنگه کُ وری

 

 

 

ایسه موقع گُله و گاله و بنگه کُ وری

 

 

  

سوزیل باغ دل پیوار کردن کُ وری !

 

 

 

دور سر چشمه ی قلم دیوار کردن کُ وری !

 

 

تیر آرش غرق افسوس و دریغِ کُ وری  !

 

 

گردن عشق سیاوش زیر تیغ کُ وری !

 

 

 

تا تبهکاری گر سیوز وَ کاره  منشین !

 

 

 

تشتِ  خون سووشون تا برقراره منشین !

 

 

 

توطئه ی افراسیاب و مکر کاووسی بسه

 

 

 

ای همه دسمالَ  دهسی و قبا بوسی بسه !

 

 

 

مرگ سهراب و عزی تهمینه تکرار وا نبو

 

 

 

گردنِ  آزادگی  آمُخت اوسار ا نبو !

 

 

 

م.نگین تاجی

 

 

+ نوشته شده در شنبه 29 اردیبهشت1386ساعت 15:18 توسط نگین تاجی |

    لُر اصیلِ


            سیت ایگم که امرو بیونی

 


            لر خه من ذاتشِ مهربونی

 


            ار چه طغیون گری مثِ نیل

 


            لُر اصیلِ لُر اصیلِ لُر اصیلِ

 


            رعیت لر اگر شاه زندِ

 


            لر مثِ کُه دنا سربلندِ

 


            مثل دار بلی سفت و محکم

 


            ریشه لر گره خَرده بی غم

 


            تَم نبینی مثش اهل دردی

 


            دور دنیا هم ، ار بگردی

 


            تشنه کُه ی مِرد جنگِ

 


            کشته مُرده قطار و فشنگِ

 


            ار چه طغیون گری مثِ نیل

 


            لُر اصیلِ لُر اصیلِ لُر اصیلِ

 


            
            امروز برای تو می گویم که بدانی. که در ذات لر مهربانی است.

 


            اگر چه همانند رود نیل طغیان می کند. ولی لر اصیل است

 

             لر حتی اگر شاه زند باشد نیز مانند رعیت است لر همانند کوه دنا سربلند  است.



            همانند درخت بلوط سفت و محکم ایستاده است. ریشه لر با غم گره خورده        است.



            دور دنیا اگر هم که بگردی، همانند لر اهل دردی نمی بینی.


            او تشنه کوه و مرد جنگ و قطار و فشنگ است.

 


            اگر چه همانند رود نیل طغیان می کند. ولی لر اصیل است

 

 

 احمد انصاری فهلیانی

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه 29 اردیبهشت1386ساعت 15:6 توسط نگین تاجی |

 

خدایا:

 

خدا صبگهیل ایما شو سهونِ

 

خدا برج بلند ایما بهون

 

نفسل صبح من زمسون منج

 

حسینو جاش پس بخاری دنج

 

شلی زرد ننه صغرا چه خش بی

 

کل و گاله ی ککایل دور تش بی

 

هوا تیفونی و زمسون سرده

 

امیرو پا پتی نونی نخرده

 

بچی همسایمون جومی نداره

 

که بارون من سرش فیشکی وراره

 

تغزسل دون گپو سیمون قضای

 

نترسیتون که بالا دهس خدای

 

کمین کرده یه گرگی وی حوالی

 

خدا نیسی من ای کُه دون شکالی

 

ننم ایگو چه اوری من هوایه

 

به ایما چه زمین این کخدایه

 

پرستو چالش گم کرده امشو

 

همی هستیش شاهین دا دم او

 

دل ایما نه ی نِها من کوره ایپخت

 

و جیقه ی ما جگر دیمون ایسخت

 

یه اور تنگ سهیی من هوایه ی

 

چه طاعونی که دردش بی دوایه ی

 

هفی کورل که مهس اژدهاین

 

سر سفره ی فقیرل تش بلاین

 

نه گندم هه که داسم وش کنه کار

 

نه غیرت هه که ای مالل کنن بار

 

نه نعلی هه که اسبم پا و دو بو

 

نه بارون هه که کوزم پر و او بو

 

چپون خهس چپون گسنه وخویی

 

بیت غارتگرل که ایل و روی

 

درِِ روزل خشومو بهسه وابی

 

خدا هفتا ککا هفت دهسه وابی

 

همو پیزی که دارل بی پر ابی

 

خدا مرغ سلیمون کافر ابی

 

قلا سهیل نهاین قارقار

 

ویادم بردن فصل بهار

 

کموترل کهی سر تنگ نیسن

 

من ای دنیی دو رنگی رنگ نیس

 

بره دهس خدا گل بی قضا بی

 

خدا عمرت بده تهنا نه وابی

 

پسین که دنا سی هیکلت بو

 

ستاره ی اسمون جی خاللت بو

 

کهیلی سرکشی مث تش خرنگی

 

چویلی نو رسی مث دار خنگی

 

پلت سه تر و اور من هوایه ی

 

تیت اوریشم سوز دنایی

 

حواست بو بهارم رهته پیزه

 

دلت نونم چشه بی مو و غیزه

 

وریسم شانشین نک بویزم

 

وری تاوی دلم مشتک بریزم

 

وریسم خوم دوای دردم ابم

 

د آسوده و حرف مردم ابم

 

مث گندم برشته زی برشتیم

 

وری دفترچه ی قلبت نوشتیم

 

نوشتی تا قیومت یارت یبم

 

همیشه بی تنم غم خوارت ایبم

 

جر خرس و روویه مه نیایی

 

صدای گرگ نسهه ی مه نیایی

 

کرو گندم برون تو وخویی

 

زمین مث چهل خون تو وخویی

 

بیو شاهین بختم بی پرآبی

 

کر سنگر نشین بی سنگرآبی

 

وری خسرو دوباره جون گروهته

 

زمین و آسمون خون گرهته

 

بیو تا کپدره ی بختم ول ابو

 

دوباره تیر عشقم زر کل ابو

 

سیانومی منه روزی نوشتن

 

که من کاسه ی تیم باوینه کشتن

 

ویادم نی رو ای مهربونم

 

تو وم خواسی همیشه گل بمونم

 

اما پیز اومه و ورتر زنایم

 

مث واپیتنو ور پیتنایم

 

 

و دس عشق زمین خیش کردم

 

چلوس عاشقی ن پیش کردم

 

گدازه ورکشی و ور برشتم

 

و قلبم ترکش آرش گرهتم

 

نهایی خویش گا من بهسکونم

 

پلیش ابی تموم استخونم

 

بیو رسم که رخشت بی رکابِ

 

دلم سی مرگ سهرابت کباب

 

و رودابه بگیتون تا بیایه

 

و کُه تاسک بگیتون تا ورایه

 

غمم سنگینِ دردم بی شماره

 

مسی خنجر من ای پهلی دیاره

 

دلم نونم چشه امشو گرته

 

طبیب دردلم دل تو گرته

 

(اگر ایخی بری حرفی ندارم

 

اما ویسا بگم و روزگارم)

 

نه دل ایله برم نه ایلم که ویسم

 

و ترکه ی تر بلیطی بندش ایسم

 

وش ارشورم که شاید ادم ابو

 

و حرفل بی خودش شاید کم ابو

 

دل بیچاره تقصیری داره

 

وراسی طاقت دیری نداره

 

همه ی تقصیرل این اهوی دشت

 

که ایطو هفتمون بالا ی هشتِ

 

درو ای چشمه تا پیین در ایه

 

درو تا ارزوی دل ورایه

 

درو تا گلل مال دوست آبن

 

تموم سوزیل ناموست ابن

 

خدایا جونمرگم کرده ای عشق

 

و تیغش برگبرگم کرده ای عشق

 

کرو پیوار دل سختن نداره

 

تیی عاشق و یک دختن نداره

 

زی کافر کشم کردی و رهتی

 

و عشقت نا خشم کردی و رهتی

 

شاعر: بهنام کشاورز

 

تهیه و تنظیم:نگین تاجی

 

 

+ نوشته شده در جمعه 28 اردیبهشت1386ساعت 22:11 توسط نگین تاجی |